.
Het werk bestaat uit 100 blokjes van 15x15 cm, beschilderd met olieverf.
Doelstelling van het werk is een matrix van gezichten op te bouwen:
Het betreft telkens de voorstelling van 1 gezicht; en dit in 4 reeksen van telkens 25 blokjes
Uitgevoerd in wit-zwart
2 links opkijkende + 2 rechts opkijkende (mannen)gezichten met telkens
2 evoluties: 2 reeksen evolueren naar een eindvlak dat monotoon grijs is (één donker, het ander lichter);
2 reeksen evolueren naar een eindvlak dat diagonaal opgedeeld is in een witte en zwarte driehoek (één met een rechtshellende diagonaal, één met een linkshellende diagonaal)
het werk verwijst naar een bepaalde visie op de kunstgeschiedenis waarbij de evolutie van de moderne schilderkunst in twee richtingen wordt geduid; één in de richting van abstractie als een meer decoratieve ontwikkeling (weergegeven als grijs), de andere naar een accentuering van de vorm (voorgesteld door de wit-zwart-oppervlakten);
de gezichten zijn ontleend uit schilderijen van de Spaanse schilder Zurbaran (1598-1666, Sevilia). Het betreft heiligen opkijkend naar..het goddelijke licht?
Het werk refereert naar het "metafysische denken" als de hoofdstroom van het Westerse denken; het refereert eveneens naar de religieuze bron van de westerse kunst, ook voor de hedendaagse uitingen ervan;
De reeksen tonen een interesse voor het bewegend beeld, film.
Het maniërisme dat ook aanwezig is in de aanpak van Zurbaran is eveneens niet zonder belang
Het werk werd gestart in 1993/1994; in 2000 werd een deel van de blokjes herschilderd. Nieuwe herschilderingen zijn mogelijk.
Het oorspronkelijk project was bedoeld om op ooghoogte te worden opgehangen waarbij de kijker al voortschrijdende een filmische ervaring zou opdoen; het gezicht als een gestalt verschijnt op deze wijze;
In 2004 werd de video "metaphysica" gerealiseerd waarbij enkele reeksen van deze blokjes werden gebruikt en waarbij de reeksen gezichten in mekaar overvloeien.
Het betreft telkens de voorstelling van 1 gezicht; en dit in 4 reeksen van telkens 25 blokjes
Uitgevoerd in wit-zwart
2 links opkijkende + 2 rechts opkijkende (mannen)gezichten met telkens
2 evoluties: 2 reeksen evolueren naar een eindvlak dat monotoon grijs is (één donker, het ander lichter);
2 reeksen evolueren naar een eindvlak dat diagonaal opgedeeld is in een witte en zwarte driehoek (één met een rechtshellende diagonaal, één met een linkshellende diagonaal)
het werk verwijst naar een bepaalde visie op de kunstgeschiedenis waarbij de evolutie van de moderne schilderkunst in twee richtingen wordt geduid; één in de richting van abstractie als een meer decoratieve ontwikkeling (weergegeven als grijs), de andere naar een accentuering van de vorm (voorgesteld door de wit-zwart-oppervlakten);
de gezichten zijn ontleend uit schilderijen van de Spaanse schilder Zurbaran (1598-1666, Sevilia). Het betreft heiligen opkijkend naar..het goddelijke licht?
Het werk refereert naar het "metafysische denken" als de hoofdstroom van het Westerse denken; het refereert eveneens naar de religieuze bron van de westerse kunst, ook voor de hedendaagse uitingen ervan;
De reeksen tonen een interesse voor het bewegend beeld, film.
Het maniërisme dat ook aanwezig is in de aanpak van Zurbaran is eveneens niet zonder belang
Het werk werd gestart in 1993/1994; in 2000 werd een deel van de blokjes herschilderd. Nieuwe herschilderingen zijn mogelijk.
Het oorspronkelijk project was bedoeld om op ooghoogte te worden opgehangen waarbij de kijker al voortschrijdende een filmische ervaring zou opdoen; het gezicht als een gestalt verschijnt op deze wijze;
In 2004 werd de video "metaphysica" gerealiseerd waarbij enkele reeksen van deze blokjes werden gebruikt en waarbij de reeksen gezichten in mekaar overvloeien.
